Streszczenie

Obliczone trajektorie planetoid zawierają niepewności zależne od błędów obserwacji. Zgodnie z procedurą opisaną przez Sitarski (1998) możemy znaleźć losowo wybrany zestaw elementów orbity, które rozsądnie reprezentują wszystkie obserwacje ze stałym parametrem rms.

Na podstawie analizy statystycznej można obliczyć obszar w jakim mieści się rzeczywista orbita planetoidy. Taki obszar nie jest elipsą, a torusem, którego kształt zależy przede wszystkim od rodzaju orbity planetoidy. Jeżeli orbita jest bardziej chaotyczna zmiany kształtu torusa są szybsze i jego wielkość jest większa, a co za tym idzie - występują większe błędy propagacji orbity planetoidy.

Pobierz artykuł w wersji anglojęzycznej.